Titel: Blauw afscheid
Auteur: Daisy Elings
Uitgever: Godijn Publishing
Genre: Thriller
Verschenen: Oktober 2024
Beschikbaar: Paperback en Ebook
ISBN: 9789464642148 en 9789464642155
NUR: 305 en 332
Pagina’s: 342
In oktober 2024 verscheen het thrillerdebuut Blauw afscheid van Daisy Elings bij uitgeverij Godijn Publishing. Het verhaal sprak mij direct aan en ik ontving een recensie-exemplaar. De thriller las ik al lange tijd geleden en mijn recensie staat al heel lang klaar, maar het kwam er telkens niet van om hem te delen, vandaag lezen jullie wat ik ervan vond...
Leuk weetje; Daisy is werkzaam als purser bij de KLM. Je kunt je zo voorstellen dat er aan inspiratie geen gebrek is aan boord van een vliegtuig, hier maakt Elings dan ook dankbaar gebruik van voor haar verhalen.
Blauw afscheid gaat van start met de songtekst van Circle of Life, zeer toepasselijk voor dit verhaal. Ook is er een plattegrond van de lodge, het reservaat en het park toegevoegd, waar het verhaal zich voor een deel afspeelt.
Het verhaal bestaat uit 46 korte hoofdstukken - opgedeeld in 3 delen - geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Sara en Madelon. Daarnaast zijn er stukken geschreven vanuit een vrouw in nood - waarvan je tot bijna het eind toe geen idee hebt wie deze vrouw is? - en zijn er hoofdstukken vanuit De collega - waarvan je eveneens geen idee hebt wie dat zal zijn? Het verhaal vindt plaats gedurende een periode van 9 dagen - 10 tot en met 19 oktober - en tevens zijn er terugblikken naar eerdere gebeurtenissen. Het verhaal gaat van start met een genadeloze, geheimzinnige proloog die nieuwsgierig maakt en aanzet geeft toch verder lezen, wie is deze vrouw? Was er een vliegtuigcrash? Wat is er gebeurd? Waar gaat dit heen?
Daisy Elings heeft een schrijfstijl waar ik heel even aan heb moeten wennen, maar dat kwam al vrij snel helemaal goed. Haar manier van schrijven is boeiend, beeldend, mysterieus en spannend. Ze put veel inspiratie uit haar werk aan boord van een vliegtuig en dat is goed te merken, hierdoor worden de verhalen kleurrijk en interessant. Toen ik eenmaal in het verhaal zat kon ik dan ook niet meer stoppen met lezen.
Het leven wordt vooraf geleefd en pas achteraf begrepen.
In Blauw afscheid maken we kennis met vriendinnen en collega’s Sara en Madelon.
Het is volle maan en met de duizenden sterren boven hen en het geluid van de onzichtbare krekels, heeft het schouwspel iets magisch en avontuurlijks tegelijk.
Sara en Manon zijn vriendinnen sinds de brugklas. Sara is al negen jaar gelukkig samen met haar man Bouke en Madelon hervond vijf jaar geleden haar geluk bij Thijs. Madelon wist Sara te overtuigen dat een baan bij de KLM echt iets voor haar was en sindsdien vliegen ze allebei als stewardess bij hetzelfde bedrijf.
Yes! Johannesburg, we komen eraan!
In een euforische stemming vertrekken Madelon en Sara op een internationale vlucht naar het Zuid-Afrikaanse Johannesburg, om zo hun plicht te verenigen met het aangename waardoor ze twee vliegen in één klap slaan. Samen met collega’s - gezagvoerder René, copiloot Rob en Alex - gaan de dames op een magisch avontuur, twee onvergetelijke dagen op een unieke plek in het Pilanesberg National Park. Waar ze zich klaar maken voor de safari van hun leven.
De leeuwinnen maken zich klein en gaan liggen in het gras, vlakbij de oever. Stilte voor de storm.
Na een enerverende intensieve reis - die langer duurde dan de normaal gesproken ruim tien uur durende vlucht - komen ze aan op de plaats van bestemming, een prachtige locatie te midden van de Afrikaanse wildernis. Moe maar voldaan maken ze plannen onder het genoten van een gezellig hapje en een drankje. Met het gedachtengoed dat een kaping het ergste gevaar kon zijn wat op de loer lag, rukt de stilte voor de storm zich op.
Wanneer de volgende ochtend bij het ontwaken Madelon in geen velden of wegen te bekennen is ontdekt Daisy een door haar achtergelaten briefje. Wat een heleboel vragen oproept. Wat is er aan de hand? Waarom gaat ze niet mee op safari waar ze juist voor kwamen? Is dit een slechte grap? Waar is Madelon gebleven?
Madelon is onbereikbaar en lijkt van het ene in het andere moment te zijn opgelost in het niets. Ondanks dat alles wijst op een vrijwillig vertrek kan Sara het niet geloven - dit is niets voor Madelon - haar werk was haar alles. Ze kan het niet bevatten, het houdt haar continu bezig en het stemmetje in haar hoofd laat haar niet met rust, ze maakt zich steeds meer en meer zorgen. Ze besluit alle opties open te houden en negeert het brief om haar eigen gevoel te volgen, er mag geen kostbare tijd meer verloren gaan en zet alles op alles om haar vriendin te vinden.
Zonnestralen trekken zich er niets van aan en schijnen onverstoorbaar verder alsof het leven een groot feestje is.
Sara start haar eigen onderzoek naar Madelons verdwijning, waarbij nieuwe inzichten en vragen als een tornado op haar afkomen. Overvallen door een machteloos gevoel kan ze niemand meer vertrouwen en moet ze overal rekening mee houden zonder onnodige risico’s te lopen. Was het vertrek wel zo vrijwillig als het leek? Sprakeloos valt ze van de ene in de andere verbazing. Laconiek gedrag maakt plaats voor angst. Ze kan toch niet zomaar van de aardbodem zijn verdwenen?
Zal Sara Madelon vinden en de waarheid onthullen? Of blijft ze voor altijd vermist?
Till we find our place, on the path unwinding.
Zo lees je nooit een boek over Zuid-Afrika en ineens lijken bijna alle verhalen die je leest, zich daar af te spelen en toch zijn ze weer allemaal anders! In Blauw afscheid vormt de blauwe familie de basis voor het verhaal. Een vindingrijke vinnige thriller met een kleurrijk gezelschap en spannende goed uitgewerkte verhaallijnen en karakters, vol consternatie en chaos. Boeiende informatie door de input van de kennis en ervaring van Elings in het vak, die zij aan haar thriller toevoegt, geeft ons een kijkje in de spreekwoordelijk keuken van de stewardess en de rest van de cabine crew. Over het wel en wee aan boord van een vliegtuig, hoe gaat het eraan toe tijdens een vlucht? Hoe te handelen bij een acute noodsituatie hoog in de lucht? Zo beeldend dat het voelt alsof je op dezelfde vlucht meereist.
Met veel aandacht voor het dierenrijk op de Savanne, zo mooi en levensecht beschreven. Een prachtig schouwspel van een schitterende maar tegelijkertijd genadeloze omgeving en de unheimische dreiging die ervanuit gaat. De zoektocht naar Madelon, een mysterieuze verdwijning, vrijwillig of toch niet? Waar gaat dit verhaal heen? Een verhaal dat na een rustige opstart, je zenuwen op scherp zet, waarin de spanning en adrenaline voelbaar zijn en de verdenkingen over en weer schieten, echt iedereen is verdacht en je hebt als lezer echt geen idee wie er nu écht mee te maken hebben en wat er daadwerkelijk is gebeurd. Met enerverende wendingen waarin de spanning steeds een tandje wordt opgeschroefd, onderweg naar een verrassende finale waarin uiteindelijk alle lijntjes samenkomen. Een mooi thriller debuut. Ik ben benieuwd naar het volgende werk van Daisy Elings.
Met Blauw afscheid heeft Daisy Elings een mooi thrillerdebuut neergezet. Vinnig en vindingrijk met een kleurrijk gezelschap en spannende goed uitgewerkte verhaallijn en karakters, waarbij de blauwe familie de basis voor het verhaal vormt en boeiende beroepsinformatie een spreekwoordelijk kijkje in de keuken van de cabine crew geeft. In de prachtige maar o zo genadeloze natuur van Zuid-Afrika. Na een rustige opstart weet Elings de zenuwen van de lezer op scherp te zetten waarbij spanning en adrenaline voelbaar zijn en de verdenkingen over en weer vliegen, en echt iedereen als verdachte uit de bus komt. Vol enerverende wendingen waarbij de spanning steeds een tandje wordt versneld, waarbij uiteindelijk in een verrassende finale alles tezamen komt.
Blauw afscheid, mooi thrillerdebuut. Vinnig en vindingrijk. Een mysterieuze verdwijning binnen de blauwe familie en een genadeloze zoektocht in Zuid-Afrika, met een kijkje in de keuken van de cabine crew. Vol chaos, consternatie en dreiging uit alle hoeken. Zal Sara Madelon vinden of is ze daadwerkelijk van de aardbodem verdwenen?
★★★★
Met dank aan uitgeverij Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar

Geen opmerkingen:
Een reactie posten