Titel: Lieve onbekende
Auteur: Kevin Janssen
Uitgever: Godijn Publishing
Genre: Psychologische roman
Verschenen: Maart 2026
Beschikbaar: Paperback en Ebook
ISBN: 9789464643541
NUR: 301
Pagina’s: 240
Kevin Janssen debuteerde in maart 2026 met zijn debuut roman Lieve onbekende bij Godijn Publishing. Hij was één van de deelnemers aan het Boek 10 Event van de uitgeverij. Uitgeverij en auteur organiseren een blogtour en vandaag mag ik mijn recensie met jullie delen, lees met me mee wat ik ervan vond...
Kevin Janssen heeft een intense, rauwe en schrijnende schrijfstijl. De manier waarop hij schrijft is zo invoelend, fragiel, grillig en verstikkend. Waarbij hij speelt met mooi gevormde haast poëtische woorden en zinnen. Het verhaal had mij volledig in zijn greep en heeft met niet meer losgelaten.
Hoe kan iemand die ook zoveel kon lachen, zichzelf zodanig zijn kwijtgeraakt?
In Lieve onbekende maken we kennis met twee koppels en vier totaal verschillende personages die elk op hun eigen manier in het leven staan. Sam en Lara van Hintum en Thomas van den Berg (27) en Guusje.
Alsof het leven vanzelfsprekend is.
Hij weet niet meer wanneer het ophield vanzelfsprekend te zijn.
Sam en Lara ontmoetten elkaar negen jaar geleden op een festival en het was direct liefde op het eerste gezicht. Het leven is niet altijd makkelijk voor hen geweest maar zolang ze elkaar hebben, kunnen ze alles aan. Sam heeft zijn kleine jongensdroom verwezenlijkt en is treinmachinist geworden. De cabine van de trein is zijn tweede thuis - vertrouwd en veilig - zodra hij die ruimte betreedt is hij volledig gefocust en in control en gaat mee op de cadans van de trein. Wanneer hij die fatale dag nietsvermoedend van huis, naar zijn werk vertrekt had hij nooit kunnen overzien dat juist die dag zijn leven zo’n drastische onherroepelijke wending zou nemen. Na deze dag is niets in zijn leven ooit nog hetzelfde.
Als een roofdier dat zijn prooi te pakken heeft en stevig beethoudt om elke ontsnappingspoging te verhinderen.
Een toevallige ontmoeting in een ouderwets bakkerijtje, bracht Guusje en Thomas samen. Ondanks dat Thomas worstelt met het verleden dat hem vormde - waarin zijn opa altijd zijn veilige anker is geweest - heeft hij zijn leven toch op orde gekregen. Hij heeft zijn eigen appartement en is werkzaam als architect, toch is de kilte diep in hem nooit verdwenen. De herinneringen aan vroeger vinden steeds vaker de weg naar de oppervlakte en legt oude littekens bloot. Overspoeld door het grote zwarte monster - dat hem in een beangstigende wurggreep houdt - is hij de wanhoop voorbij en ziet geen enkele uitweg meer.
De afgelopen dagen voelden als een slecht geschreven toneelstuk waarin ze de hoofdrol had, zonder ooit het script te hebben gelezen.
Verschillende levens die tot die ene dag niets met elkaar te maken hadden, raken onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een immens leed - wanneer het ene leven ten einde komt - veranderd dat van de anderen voorgoed. De een kampt met een een verstikkende leegte en groot verdriet, de andere krijgt te maken met een knagend schuldgevoel dat hem verteerd van binnen en beangstigd.
Het licht verschijnt in de verte, fel en meedogenloos. Het snijdt door de duisternis als een mes door zachte boter.
Hoe ga je door? Hoe begin je weer met leven? Hoe durf je weer opnieuw geluk te voelen naar zo’n vreselijke tragedie?
Het voelt als een sprong in het diepe, zonder te weten of er water is om haar op te vangen.
Lieve onbekende is de debuutroman van Kevin Janssen - hij was een van de deelnemers aan het Boek 10 Event. Vanaf het moment dat ik de mysterieuze cover van het verhaal zag intrigeerde deze mij. Toen ik gevraagd werd om mee te doen aan de blogtour hoefde ik dan ook niet na te denken en zei direct ja. Zoals iedereen inmiddels wel weet ben ik gek op debuten, dus ik keek er dan ook naar uit om deze te lezen.
Lieve onbekende is een zeer indringende, rauwe en aangrijpende psychologische roman, die ontzettend knap is geschreven, helemaal als je je bedenkt dat dit een debuut is! Vaak zijn disclaimers in boeken voor mij niet zo belangrijk, maar bij dit verhaal vind ik de waarschuwende disclaimer echt volledig op zijn plaats, de thematiek in dit verhaal kan erg beangstigend en overweldigend zijn als je zelf in een dergelijke situatie hebt gezeten of zoiets vreselijks hebt meegemaakt. Zonder te veel te willen verklappen, Kevin maakt depressie, zelfdoding, verlies, rouw, trauma en PTSS op intense wijze bespreekbaar in zijn verhaal. De wijze waarom Kevin deze aangrijpende, intense en emotionele onderwerpen door zijn verhaal heeft vervlochten is zo krachtig gedaan, hierdoor is Lieve onbekende een uniek, aangrijpend en angstaanjagend verhaal geworden dat onder de huid kruipt.
Dit is geen luchtig verhaal maar een intens, complex en schrijnend verhaal over diepe rouw en een wanhoopsdaad met rauwe, grillige en aangrijpende verhaallijnen. Een onheilspellend verhaal waarbij de zwaarmoedige, deprimerende, droevige en grillige sfeer op verstikkende en sluimerende wijze bij de lezer binnenkomt. Kwetsbaar, breekbaar en beklemmend en zo invoelend geschreven. Hoe de auteur met woorden en zinnen speelt is zo mooi gedaan, haast poëtisch. Het verhaal heeft mij van begin tot het einde in zijn greep gehad en ook daarna moest ik het even laten bezinken.
Iedereen heeft er wel eens van gehoord een aanrijding met de trein, een springer, maar staat er ooit wel eens iemand stil bij de impact van zo’n aanrijding? Of denkt iedereen enkel aan zichzelf? Mensen die worden boos omdat door de vertraging hun plannen in de war worden gegooid. Maar wat voor hen even (on)geduldig afwachten betekend, is dat voor de mensen die hier vanwege hun beroep mee te maken krijgen, de gevolgen vele malen groter zijn, en wat denk je van de nabestaanden van de springer? De impact voor deze mensen is zo groot, niet alleen het leven van de springer komt tot ten einde, ook leven van de omstanders - de familie, de treinmachinist ( 1 op de 10 machinisten komt met een dergelijke situatie in aanraking, volgens het boek), de hoofdconducteur, etc. - komt tot stilstand en het is heel hard werken om deze klap ooit nog te boven te komen. Dit alles heeft Janssen op zeer realistische en inlevende wijze weten over te brengen op de lezer. Ik ben dan ook heel benieuwd naar de beweegreden voor het schrijven van deze roman met deze onderwerpen - ik hoop niet dat hij zelf een dergelijk verlies of een depressie heeft meegemaakt - want om tot zo’n verhaal te komen en het zo realistisch over te brengen moet je haast wel ervaringsdeskundige zijn over er beroep technisch mee te maken krijgen.
Krachtige, sterke en realistische personages. De manier waar Kevin zich heeft weten in te leven in de karakters is echt overtuigend gedaan. Het verhaal wordt vanuit de verschillende hoofdpersonages belicht en op die manier ontstaat er een volledig beeld van hoe eenieder de situatie op zijn eigen manier beleeft. Het is ontzettend knap hoe hij een depressie schetst en de depressieve gevoelens weergeeft en overbrengt op de lezer, het worden opgeslokt door het diepe zwarte gat en het niet meer bereikbaar zijn voor de mensen in zijn directe omgeving. Het verborgen verborgen leed, de pijn en het verdriet, dat iemand vanbinnen met zich meedraagt, onzichtbaar voor de buitenwereld. Het proces wat iemand gemaakt heeft tot wat hij is geworden, zover is gedreven, tot hij geen enkele uitweg meer ziet uit die verstikkende wurggreep en tot een wanhoopsdaad komt, met alle onherroepelijke gevolgen die daaruit voorvloeien, dit tekent niet één maar vele mensen. De onrust, zorgen en onwetendheid en het stille verdriet bij de partner, het niet weten om te gaan met de grillen. De schuldgevoelens en het verwerkingsproces van het omgaan met wat hen is overkomen, hoe verwerk je zoiets? Hoe ga je verder met je leven. De auteur heeft dit echt van alle kanten belicht. Wat ik miste was een nawoord van de auteur over de totstandkoming van het verhaal. Dat vind ik altijd interessant om te lezen.
Architect Thomas is voor de buitenwereld een directe persoonlijkheid, maar in werkelijkheid een binnenvetter die zijn gevoelens voor zichzelf houdt. Niemand heeft weet van zijn dagelijkse gevecht tegen een onzichtbare vijand, waardoor hij nog maar een schim van zichzelf is en doodmoe is van de geleverde strijd. Zijn geliefde Guusje bracht met haar lach, haar scherpe humor een lichtheid in zijn leven die hij niet kende, dat waren de lichtpuntjes in zijn donkere bestaan. Guusje, wil niets liever dan haar partner helpen, maar hij is onbereikbaar voor haar en het beangstigt haar dat hij steeds verder bij haar vandaan drijft. Treinmachinist Sam houdt van zijn werk, als kleine jongen droomde hier er al van om een trein te mogen besturen. De cabine van de trein is voor hem zijn tweede thuis. Tot die ene fatale dag - hij degene is die achter de knoppen zat - is hij getekend voor het leven. De angst, de schuldgevoelens beheersen vanaf dat moment zijn leven. Lara, zijn vrouw is zijn rots in de branding. Een sterke, vastberaden, zorgzaam en punctueel en een echt gevoelsmens.
Elk op een andere manier slachtoffer van een droevige gebeurtenis, een wanhoopsdaad, waar iedereen op een andere manier mee omgaat. Maar uiteindelijk is iedereen getekend voor het leven. Een verhaal over depressie, suïcide, verlies, vriendschap, familie, liefde, loslaten en doorgaan. Angst, schuldgevoelens, verwijten, onbegrip, twijfels, emoties, vertrouwen, boosheid, wanhoop, ruzies, pijn, leegte en verdriet.
Met Lieve onbekende heeft Kevin Janssen een rauwe, indringende en aangrijpende psychologische roman neergezet. Een indrukwekkende debuutroman. Absoluut geen luchtig verhaal maar een intens, complex en schrijnend verhaal over een wanhoopsdaad en diepe rouw. Met grillige, aangrijpende verhaallijnen waarin heftige thematiek op krachtige wijze verweven is. Een verhaal dat onder de huid kruipt. Met krachtige, sterke en realistische personages. De manier waar Kevin zich heeft weten in te leven in de karakters is echt overtuigend gedaan. Elk van hen is slachtoffer van een droevige ingrijpende gebeurtenis, maar op een andere manier. Een verhaal over depressie, suïcide, verlies, vriendschap, familie, liefde, loslaten en doorgaan. Ik ben benieuwd naar de volgende roman van Kevin Janssen.
Lieve onbekende, rauwe, indringende, aangrijpende psychologische roman. Indrukwekkend debuut. Absoluut geen luchtig verhaal maar intens, complex en schrijnend. Elk van hen is slachtoffer op een totaal andere manier.
Met dank aan uitgeverij Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten