Auteur: Soraya Lane
Uitgever: Oceaan
Genre: Historische roman
Verschenen: Juni 2026
Beschikbaar: Paperback, Ebook en Luisterboek
ISBN: 9789046834992
NUR: 302
Pagina’s: 298
Tijdens de pandemie ontstond het idee voor De verloren dochters reeks van Soraya Lane. Inmiddels is haar serie wereldwijd ontzettend populair en uitgegroeid tot maar liefst 8 delen. Ooit droomde Lane van een carrière als bestseller auteur en met deze serie is haar droom in vervulling gegaan. In juni verscheen het achtste en laatste deel De laatste dochter van De verloren dochters serie. Ik ontving een recensie-exemplaar van uitgeverij Oceaan en nadat ik alle delen heb verslonden, kon ik dan ook niet wachten om in het laatste deel te beginnen en eindelijk alle antwoorden te krijgen op het mysterie Hope Berenson. Lees met me mee wat ik ervan vond...
De laatste dochter is het achtste deel van De verloren dochters serie. Het verhaal bestaat uit 39 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Mia en Hope en speelt zich af in wisselende tijdspanne, in het heden - Londen 2022 en het verleden - Frankrijk 1938. Met een meeslepende proloog neemt Soraya ons mee naar het Frankrijk van 1938, in het leven van Hope, waardoor ik gelijk helemaal in het verhaal zat.
Soraya Lane heeft een unieke eigen schrijfstijl - zodra je een van haar boeken leest zul je haar manier van schrijven direct herkennen. Op filmische, mysterieuze en meeslepende wijze neemt ze je mee in de hartverscheurende geschiedenis van Mia en Hope. Zodra je begint met lezen heeft het verhaal je weer helemaal in haar greep en kun je niet meer stoppen tot het uit is.
Ik kies voor jou, Hope. Al word ik duizend keer voor de keuze gesteld, ik zal altijd voor jou kiezen.
In De laatste dochter staan Mia en haar oudtante Hope Berenson centraal.
Er is geen maar. Het gaat alleen maar om jou en mij.
Hope Berenson maakte in Londen haar levenswerk van de opvang van zwangere vrouwen die nergens anders terecht konden in Hope's House. Met haar onbegrensde liefde zette ze zich jarenlang in en schoot ze te hulp. Na haar overlijden werd Hope’s House eigendom van een liefdadigheidsinstelling. Nu het pand al enkele jaren leeg staat moet het binnenkort plaatsmaken voor nieuwbouw. Hope’s achternichtje Mia bezoekt op verzoek van de stichting nog één laatste keer het huis van haar oudtante, zodat spullen met sentimentele waarde niet met de sloop van het pand zullen verdwijnen.
Tijdens het bezoek doet Mia een grote mysterieuze ontdekking - een verborgen schat verstopt onder het vloerkleed en de oude vloerplanken van de studeerkamer - stuit ze op zeven stoffige houten kistjes, allen voorzien van een touwtje met een naamkaartje - de nalatenschap van haar oudtante.
Als het je niet lukt om van iemand te houden, zoek dan iets wat je graag doet en stort je daar vol overgave op.
Maandenlang is Mia zoet geweest om het mysterie achter de houten kistjes te ontrafelen en deze kistjes veilig bij hun rechtmatige erfgenamen af te leveren. Maar er is meer - Mia ontdekt nog een kistje - dat er net iets anders uitziet dan de andere kistjes - kistje nummer acht met daarin de naam van haar oudtante. Helaas is het kistje verder leeg - op een groen flesje en een illustratie van een fee na - zijn er verder ook geen aanwijzingen.
Ik had geen keus. Jij begrijpt niet hoe het is om een vrouw te zijn. Jij hebt de zeggenschap over je eigen leven, maar dat is mij nooit gegund geweest.
Mia raakt gefascineerd en is vastbesloten om het raadsel op te lossen en kan het dan ook niet laten om in het verleden van Hope te duiken en het kistje neemt haar mee in het leven van Hope in 1938 in Frankrijk - waar zij haar carrière als kunstenares van de grond probeerde te krijgen en ze Gus ontmoette in het levendige Parijs en in hem haar zielsverwant vond.
De angst kronkelde als een slang in haar omhoog en dreigde haar te verstikken.
Helaas wordt het het verliefde koppel van alle kanten onmogelijk gemaakt - de ouders van Gus zijn niet zo dol op Hope als hij zelf. Vanwege de op handen zijnde oorlog moet Gus zich melden bij de militaire training, tot groot verdriet van hen beiden. Hopende om na de oorlog hun leven samen te delen, vlucht Hope vanuit Frankrijk naar Londen met een groot geheim.
Zal Mia het mysterie ontrafelen en Hope’s verhaal ontdekken?
Had je maar iemand in vertrouwen genomen voordat je overleed, Hope.
Vanaf het eerste deel van deze legendarische serie - De verloren dochters - was ik om en heb ik deze serie echt verslonden. Wat keek ik uit naar het allerlaatste deel, het slotstuk De laatste dochter om het mysterie Hope Bersenson en haar achternichtje Mia te ontdekken. Toch begon ik met weemoed te lezen, na dit deel valt immers het doek voor deze serie en dat is toch altijd een beetje jammer na zo’n lange tijd.
Laat ik beginnen dat ik het echt ontzettend knap vind hoe het Soraya is gelukt om acht totaal verschillende delen te schrijven binnen één serie. Acht verschillende avonturen, met dezelfde elementen, met Hope Berenson als rode draad door de serie heen. De serie fascineerde ook mij, ik heb er zoveel plezier aan beleeft en heb me er geen seconde mee verveeld.
Meeslepende, geheimzinnige en hartverscheurende verhaallijnen waarin we weer moeiteloos switchen van het heden naar het verleden en waarbij de mysterieuze sfeer de basis voor het verhaal vormt. Wederom een heel nieuw en groot avontuur met de schrijnende geschiedenis van Mia en Hope. Anders dan de voorgaande verhalen en toch weer de herkenbare elementen. Met heerlijke, speelse interactie, een fijne dynamiek en romantiek. Vanaf de eerste bladzijde weet Lane je mee te krijgen in het verhaal en kun je gewoon simpelweg niet meer stoppen met lezen en hunker je naar de ontknoping - wie was Hope Berenson, wat is er met haar gebeurd? Waarom heeft zij zich alle jaren zo ingezet voor de hulpbehoevende zwangere vrouwen en moeders? Aan alles is te merken dat dit het slotstuk is van de serie en uiteindelijk komen alle lijntjes samen en is de cirkel rond. Wat een prachtig afrondend deel van De verloren dochters serie heeft Soraya Lane met De laatste dochter neergezet. Zo inlevend en invoelend geschreven, met gevoelige en emotionele thematiek door het verhaal heen verweven. Hartverscheurende emoties, verlies, rouw, adoptie, grenzen, obstakels, de verschillen tussen een jongen en een meisje in die tijd, oorlog, sprankjes hoop, kansen, opnieuw beginnen, het verleden omarmen, vrouwenrechten, een drankje met een rijke geschiedenis, vriendschap, familie en ware liefde. Wat heb ik genoten van deze prachtige serie en neem er toch wel met weemoed afscheid van. Ik herlees eigenlijk nooit boeken, maar deze serie komt er toch wel voor in aanmerking.
Levendige, kleurrijke personages. Het voelt bijna alsof er echt een Hope’s House heeft bestaan - met rode deur. Kunstenares en vroedvrouw Hope Berenson uit Frankrijk was een vrijgevochten geest, die haar tijd ver voor uit was. De feministische Hope, wist al op jonge leeftijd dat ze meer wilde dan het traditionele levenspad dat haar ouders voor haar hadden uitgestippeld. Die lieve, dappere, stoere, mysterieuze en ambitieuze vrouw heeft hard gestreden voor haar onafhankelijkheid en haar plekje in de wereld, waarbij ze in netelige situaties belandde en een hoop voor haar kiezen heeft gekregen. Toen ze overleed, liet ze meer vragen dan antwoorden achter. Ze verloor haar hart aan haar aan Gus - in wie ze haar zielsverwant had gevonden - uit een dorpje dichtbij de Zwitserse grens, hij heeft haar leven compleet veranderd en deed het vuur in haar binnenste branden. Hope heeft haar leven gewijd aan moeders en kinderen in nood. In een bekrompen tijdperk waarin geen plaats was voor ongehuwde moeders, maakte zij er haar levenswerk van om zich binnen de veilige muren van Hope’s House met haar onbegrensde liefde en hulp, over hen te ontfermen. Haar beweegredenen heeft ze altijd voor iedereen verborgen weten te houden, maar het heeft te maken met haar grootste verdriet dat ze geleden heeft in haar leven. Het achternichtje van Hope, de bijna dertigjarige Mia uit Londen, duikt in het mysterieuze verleden van haar oudtante. Mia is enig kind en haar moeder is geëmigreerd naar de andere kant van de wereld. Ze was werkzaam als flora en fauna fotografe en haar camera was haar verlengstuk en haar grote passie, tot daar een paar jaar geleden verandering in kwam. Mia heeft het niet makkelijk gehad en het wordt tijd om zichzelf terug te vinden, de scherven van haar leven weer bij elkaar te rapen, haar camera terug op te pakken en de vrouw te worden die ze altijd al had willen zijn. De zoektocht naar haar oudtante brengt haar naar Frankrijk, waar ze de knappe barman Joe uit Parijs ontmoet. Is hij meer dan gewoon een knappe vreemdeling? Ze belandt in een warm bad bij Joe en zijn familie. Ook oude bekenden keren terug, dat was echt zo leuk. Lieve Ella, Georgia, Charlotte, Claudia, Lily, Blake en Rose.
Met De laatste dochter heeft Soraya Lane een meeslepende historische roman neergezet. Een prachtig slotstuk van de legendarische De verloren dochters serie. Geheimzinnige en hartverscheurende verhaallijnen met een nieuw en groot avontuur waarin we eindelijk antwoord krijgen over de schrijnende geschiedenis van het mysterie Hope Bersenson en haar achternichtje Mia. Met dezelfde kenmerkende elementen en heerlijke, speelse interactie, een fijne dynamiek en romantiek. Vanaf de eerste bladzijde weet Lane je mee te krijgen in het verhaal en kun je gewoon simpelweg niet meer stoppen met lezen en hunker je naar de ontknoping. Aan alles is te merken dat dit het slotstuk is van de serie en uiteindelijk komen alle lijntjes samen en is de cirkel rond. Met levendige, kleurrijke personages. Een prachtig afrondend deel van een waanzinnig mooie serie. Over verlies, rouw, adoptie, opnieuw beginnen, grenzen, obstakels, oorlog, sprankjes hoop, het verleden omarmen, vrouwenrechten, vertrouwen, het volgen van je hart, vriendschap, familie en ware liefde. Ik ben heel benieuwd naar wat voor moois Soraya Lane nog meer gaat schrijven na De verloren dochters reeks. Recent heeft Soraya naar buiten gebracht dat volgend jaar juni 2027 het eerste deel van haar nieuwe serie De Verloren Edelstenen. Ik ben zo benieuwd.
De laatste dochter, meeslepende, geheimzinnige en hartverscheurende historische roman. Prachtig slotstuk van de legendarische De verloren dochters serie. Ga mee op de ontdekkingsreis naar Hope’s verleden. Zal Mia het mysterie ontrafelen en het verhaal van haar oudtante ontdekken?
★★★★★
Met dank aan uitgeverij Oceaan voor het recensie-exemplaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten