De lucht was vergeet-me-nietjes blauw - M.H.J. Igel

Titel: De lucht was vergeet-me-nietjes blauw
Auteur: M.H.J. Igel
Uitgever: MH Books
Genre: Roman
Verschenen: September 2026
Beschikbaar: Paperback en Ebook
ISBN: 9789083733081
NUR: 343
Pagina’s: 151


De verhalen van M.H.J. Igel verschenen reeds eerder in de verhalenbundels van MH books - voor de bundel Onder de maretak schreef ze het korte verhaal Een laatste wens en voor de bundel Overwerken is Het continurooster van haar hand. Met De lucht was vergeet-me-nietjes blauw maakt ze haar debuut. Ik mocht het verhaal proeflezen en heb dat met zoveel plezier gedaan, Miranda heeft weer een pareltje uitgebracht hoor. Speciaal voor de release organiseren uitgever en auteur een blogtour, die ik vandaag mag openen. Lees met me mee wat ik er van vond...

De lucht was vergeet-me-nietjes blauw bestaat uit 25 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Vince en Elisabeth. Het verhaal gaat van start met een inleidend, grappig en pakkend eerste hoofdstuk, waarbij je eigenlijk nog geen idee hebt waar het verhaal heen zal gaan, maar waarbij ze mijn nieuwsgierigheid direct wist aan te wakkeren.

M.H.J. Igel heeft een krachtige, hedendaagse en indringende schrijfstijl. Op invoelende, rauwe en hartverscheurende maar zeer realistische wijze neemt ze de lezer mee in het leven van Vince en Elisabeth. De manier waarop ze humor en gevoelige momenten op luchtige wijze laat samensmelten is zo knap gedaan. Het verhaal hield mij constant in zijn greep en zelfs na het lezen moest ik eraan denken.

Ik kan een goede puzzel of raadsel waarderen en ik heb er zojuist mijn zinnen op gezet om dit op te lossen. Maar ik mis informatie.

In De lucht was vergeet-me-nietjes blauw maken we kennis met Vince de Groot (16) en Elisabeth Nijhuis (72).

Soms maak je fouten in een oefenopdracht of een proefwerk, maar nog veel vaker maken we fouten in onze keuzes. Die fout bepaalt niet wie je bent, maar hoe je ermee omgaat wel.

Vince loopt er al een tijdje de kantjes er vanaf - zowel thuis als op school - waardoor hij wegens deprimerende schoolresultaten werd gedwongen om van vwo 3 af te stromen naar havo 3 - waar hij na de zomervakantie is gestart. Wat hij gezien zijn cognitieve vaardigheden met twee vingers in zijn neus zou moeten kunnen redden, maar niets is minder waar. Vince neemt het niet zo nauw met de regels en is een pain in the ass voor alle docenten - het regent klachten - en hij drijft zijn ouders tot wanhoop. De zorgen zijn groot, als hij op deze voet verder blijft gaan, zijn de consequenties voor hem - en die zijn niet mals.

Mijn gedachten stuiteren alle kanten op en ik lijk hyper te worden van alle positieve gevoelens die als een bosbrand al mijn twijfel lijkt weg te branden.

De havo 3 leerlingen worden geacht om een maatschappelijke stage te doen om zo een vrijwillige bijdrage aan de samenleving te leveren. Voor het gemak vergeet de kampioen smoesjes brouwen - Vince - maar even om zichzelf in te schrijven, waardoor hij een stageplek toegewezen krijgt. De komende weken moet hij verplicht stage lopen in verzorgingshuis Alois. Daar heeft de recalcitrante Vince toch helemaal geen zin in.

Mijn blik gaat door het vertrek. Alle bewoners zitten als een stel seniele vissticks voor zich uit te staren. Iedereen, behalve de vrouw in de stoel bij het raam. Haar priemende ogen voel ik branden in mijn binnenste en het maakt me ongemakkelijk.

Met forse tegenzin begint hij aan zijn eerste stagedag in het verzorgingshuis - waar hij het takenlijstje van van zuster Anna dient te voltooien - en hij de bewoners van koffie en thee moet voorzien. Daar ontmoet hij de mysterieuze Elisabeth, één van de bewoners van het zorgcentrum.

Dit is de eindhalte. Hierna wacht je niks anders dan de dood.

Mevrouw Nijenhuis is in de winter van haar leven, ze woont in verzorgingshuis Alois. Daar waar alle dagen hetzelfde zijn en de muren van haar tweekamer appartement haar dreigen te verzwelgen. Haar sociale leven is drastisch geminimaliseerd, waardoor de eenzaamheid haar overspoeld en de verveling geen grenzen kent. De trotse gepensioneerde dame heeft een progressieve spierziekte waardoor haar lichaam haar steeds meer in de steek laat en ze steeds verder aftakelt en ze afscheid moet nemen van alles wat was. De confrontatie met de pijnlijke werkelijkheid is hard; ze lijkt bij het eindstation van het leven te zijn aangekomen, maar is daar eigenlijk nog lang niet aan toe.

Heerlijk die jeugd. Beter dan die dooie boel hier.

Het eerste oogcontact doet iets in elkaar ontwaken. Een onverwachte klik tussen hen beide zorgt ervoor dat ze hun focus verleggen. Kunnen ze elkaars wereld een stukje mooier maken? Lukt het Elisabeth om de puzzel die Vince heeft te ontrafelen en een glimp van zijn oude versie te zien? Zal Vince op zijn beurt een beetje kleur aan haar grijze, saaie, sombere wereld brengen?

Het ís ook zo simpel, lieve Vince.

Wauw wat een prachtige, indrukwekkende, bijzondere roman heeft M.H.J. Igel geschreven. Echt een parel van een debuut roman. Het leuke aan proeflezen is dat je vaak vooraf geen idee hebt wat je gaat lezen - het genre en soms als je de auteur al kent heb je een idee wat je kan verwachten, maar dat zit er bij een nieuwe debutant niet in - ook bij De lucht was vergeet-me-nietjes blauw had ik op de flaptekst na, geen idee. Nu vind ik vrijwel alles wat bij Miranda - MH Books - verschijnt mooi, dus ik had er ook geen enkele twijfel over dat dit goed moest zijn, en of het goed was! Echt waanzinnig goed.

M.H.J. Igel had een doel voor ogen met het schrijven van haar roman en heeft dit op voortreffelijke wijze met haar verhaal verweven. Een bijzonder en uniek uitgangspunt. Ze is helaas ervaringsdeskundige op het gebied van Alzheimer bij een geliefd familielid en vond het belangrijk om Alzheimer onder de aandacht te brengen. De impact en de omgang met het verdriet, het gemis van de persoon zoals je diegene kent, het loslaten van wat was, heeft ze op mooie, intense en invoelende wijze op de lezer over gebracht. Daarnaast heeft ze ook veel aandacht besteed aan de progressieve ziekte Parkinson. Een prachtig verhaal met een mooie boodschap.

De lucht was vergeet-me-nietjes blauw is absoluut geen standaard liefdesroman, maar een verhaal met een vooraf ondenkbare maar zo bijzondere en liefdevolle zielsconnectie met een diepere betekenis. Echt zo prachtig mooi.

Krachtige, rauwe, intense verhaallijnen met een grappige ondertoon maar ook uiterst serieuze insteek. De manier waarop de schrijfster humor en emotionele momenten heeft weten samen te laten vloeien is zo subliem gedaan. Luchtig maar eigenlijk toch ontzettend intens maar zo liefdevol, teder en grappig gedaan. Zo invoelend en realistisch geschreven met een diepere laag, die een blijvende indruk weet achter te laten. Een mooie reis vol levenswijsheid, lessen en avonturen. Met grappige, uitdagende, levendige dialogen en komische en ongemakkelijke momenten. Maar ook confronterend en hartverscheurend zielig, heftig, hard en rauw, met een brok in de keel en vol kippenvel. Over ziekte, verlies, puberperikelen, de levenscyclus en het leven in al haar facetten, loslaten, het roer omgooien, emancipatie, familie, liefde en reflectie. Met een prachtig, emotioneel, passend en tedere liefdevolle afronding van het verhaal.

Sterke, levensechte personages, uit het leven gegrepen. Een niet voor de hand liggend duo met een gedeelde noemer - recalcitrant kun je op iedere leeftijd zijn. M.H.J. Igel heeft zich uitstekend weten in te leven in de belevingswereld van een puber maar ook in die van een oudere dame in de winter van haar leven. De typische gedragingen zijn zo levendig weergegeven. Heerlijk opstandig, eigenzinnig en ook jongensachtig gedrag. De ontwikkeling die Vince en Elisabeth doormaken is zo mooi gedaan, van onuitstaanbaar ettertje tot... Vince is een rebelse puber die met zijn laconieke, ongeïnteresseerde houding het bloed onder de nagels van zijn ouders en de docenten op school vandaan haalt. Hij is kampioen smoesjes brouwen, zit erg met zichzelf in de knoop en heeft er een behoorlijke puinhoop van gemaakt. Hij staat er slecht voor op school en dreigt te blijven zitten als het hem niet lukt om zijn onvoldoendes weg te poetsen. Wat schuilt er achter zijn stoere voorkomen? Tim is zijn enige vriend en heeft niet bepaald een positieve invloed op hem met de druk die hij op hem uitoefent. Zijn mentor - Meneer Koenraads - is een man die geen tegenspraak duldt en zich niet laat onderdrukken. Mysterieuze Elisabeth met haar sprankelende ogen is een grappige, opstandige en eigenzinnige dame op leeftijd. Ze was een vooraanstaande neuroloog die baanbrekend onderzoek heeft gedaan, de hersenen zijn dan ook haar favoriete gespreksonderwerp. Vroeger was zij de dokter, nu is ze de patiënt. Dankzij haar pensioen heeft ze zeeën van tijd, maar heeft er weinig aan omdat ze door haar ziekte lichamelijk steeds harder achteruit gaat en waardoor ze steeds meer zelfstandigheid moet inleveren, daar heeft ze het moeilijk mee. Ze is een harde vrouw met een klein hartje en bezoek is een gevoelig onderwerp voor haar.

Met De lucht was vergeet-me-nietjes blauw heeft M.H.J. Igel een prachtige, bijzondere en indrukwekkend roman neergezet. Een parel van een debuut roman. Absoluut geen standaard liefdesroman, maar een verhaal met een vooraf ondenkbare maar zo bijzondere en liefdevolle zielsconnectie met een diepere betekenis. Een prachtig mooi verhaal, dat een diepe indruk achterlaat. Een verhaal met een bijzonder en uniek uitgangspunt, waarmee ze voortreffelijk is geslaagd in haar doel, waarmee ze een mooie boodschap achterlaat. Met krachtige, rauwe en intense verhaallijnen met een grappige ondertoon maar ook uiterst serieuze insteek. Luchtig, humoristisch maar ook vol emotie en een diepere laag. Invoelend, liefdevol en teder. Een mooie reis vol levenswijsheid, lessen en avonturen. Met sterke, levensechte personages en een uniek duo en een mooie ontwikkeling. Over ziekte, verlies, loslaten, kwetsbaar opstellen en schaamte, inzicht, onmacht, gelijkwaardigheid, leven in het hier en nu, de levenscyclus, puberperikelen, het roer omgooien, emancipatie, familie, vriendschap, liefde en reflectie. Met een prachtig, emotioneel, passend en tedere liefdevolle afronding van het verhaal. Als dit een debuut is, dan gaan we nog veel moois van M.H.J. Igel kunnen verwachten, ik kijk er nu al naar uit.

De lucht was vergeet-me-nietjes blauw, prachtige, bijzondere en indrukwekkend roman. Een parel van een debuut. Geen standaard liefdesroman maar een verhaal met een diepere betekenis en liefdevolle zielsconnectie. Een uniek en onvergetelijk duo. Lukt het Elisabeth om de puzzel die Vince heeft te ontrafelen en een glimp van zijn oude versie te zien? Zal Vince op zijn beurt een beetje kleur aan haar grijze, saaie, sombere wereld brengen?

★★★★★

Met dank aan uitgeverij MH Books voor het leesexemplaar