Auteur: Lyona Rose
Uitgever: Uitgeverij Aspekt
Genre: Psychologische thriller
Verschenen: September 2025
Beschikbaar: Paperback
ISBN: 9789464873504
NUR: 332
Pagina’s: 237
Lyona Rose debuteerde in 2022 met De relatieschatkist, sindsdien zijn er diverse titels op haar naam verschenen, van psychologische roman tot misdaad roman, maar ook kinderboeken. Diversiteit is haar niet vreemd en daarmee bewijst ze dat ze enorm veelzijdig is in haar schrijftalent. Van haar psychologische roman The Beautiful Wound was ik enorm onder de indruk. Naast dat ze van alle markten thuis is, schrijft ze ook nog eens heel snel. Haar psychologische thriller Huilen achter de camera mocht ik vorige jaar proeflezen, zodat ik een passende quote voor het verhaal mocht schrijven die mooi op de cover mag shinen, hoe leuk is dat? Wat een eer! Met veel plezier heb ik haar manuscript gelezen. Jullie hadden mijn recensie nog te goed, lees met me mee wat ik ervan vond...Leuk weetje; Lyona heeft in schrijven haar roeping gevonden. Haar grootste passie is het schrijven van verhalen met een missie.
Huilen achter de camera bestaat uit 10 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Samantha, Remco en Manon. Het verhaal speelt zich af in wisselende tijdspanne en gaat van start met een indrukwekkende quote. Al bij het eerste hoofdstuk weet je het; dit verhaal grijpt je en gaat je niet meer loslaten.
Lyona Rose heeft een ontzettend meeslepende, indringende en schrijnende schrijfstijl. Op inlevende wijze neemt ze de lezer mee in haar verhaal - waarbij ze je weet heen en weer te slingeren tussen emoties, terwijl je een onheilspellend gevoel bekruipt - dat gehuld is in een diepere emotionele laag. Eenmaal begonnen met lezen kon ik dan ook niet meer stoppen voor ik het uit had.
Op een dag zal je koppigheid je duur komen te staan.
In Huilen achter de camera maken we kennis met Samantha Visser, Remco Visser en Manon van Wittebergen.
Doe niet net alsof je het zo erg vindt, we weten beiden dat je verslaafd bent aan alle aandacht, Sam. Je kunt niet meer zonder.
Influencersfamilie Visser - ook wel bekend als Familievloggers De Vissers - bestaat uit vader Remco, moeder Samantha en de achtjarige meisjes tweeling Hannah en Roosje. Ze zijn eigenaar van hun eigen YouTube kanaal, waar ze hun dagelijkse leven delen met heel Nederland. Iedere stap die ze zetten moet op de gevoelige plaat van de camera worden vastgelegd en gedeeld worden met hun ruim één miljoen volgers. Alles om het succesvolle imperium - waar ze zes jaar lang keihard voor hebben gewerkt - in stand te houden.
Vrolijk, netjes en heel lief.
Er gaat geen dag zonder vloggen voorbij, alles staat in teken van de camera en hun account. Iedereen binnen het gezin is volledig geïnstrueerd en gaat zorgvuldig te werk om alle routines naar behoren uit te voeren om zo de perfecte vlogfamilie naar de buitenwereld uit te stralen. Zelfs de jonge Roosje en Hannah zijn keurig afgericht en brengen de orders van hun ouders ten uitvoer - en weten precies hoe ze moeten lachen op commando - alles voor de volgers en de likes.
Het was nog altijd donker. De wereld verkeerde nog in duisternis, de ochtend liet nog even op zich wachten en de zon lag verborgen achter de sluier van de nacht.
Nederland is dol op de tweeling - die centraal staat in de vlogs - honderden filmpjes en miljoenen dagelijkse views, daar doen ze het voor. Dit alles heeft zijn weerslag op het gezinsgeluk. Iedereen ziet het - behalve Samantha - zij leeft voor het succes wat ze hebben behaald. Terwijl hun huwelijk onder hoogspanning verkeerd, raken ze steeds verder van elkaar verwijderd. De glans van de roem verdwijnt steeds meer en meer. Remco vindt haar volledig doorgeslagen en verlangd terug naar de goede ouwe tijd toen ze nog in de anonimiteit leefden - zonder al het geld, de luxe en hun grote villa - steeds vaker zijn ze het oneens. Hij wil ook wel eens iets doen zonder die verdommese camera de hele godganse dag op zijn gezicht gericht.
Ik maak me zorgen om je, het voelt soms alsof je door het oog van de camera naar jezelf kijkt, in plaats van uit jezelf naar de wereld. Alsof wie jij bent pas bestaat als iemand het ziet.
Samantha vindt hem hypocriet - wel de luxe maar niet de lasten - en vindt dat hij zeurt. Zij ziet juist de positieve kanten van alles wat ze bereikt hebben en probeert te toekomst van haar kinderen veilig te stellen - dat is althans wat ze zichzelf probeert wijs te maken, terwijl ze zichzelf probeert goed te praten - ze vinden elkaar niet meer. Ondertussen zoekt Remco zijn heil in een verjongingskuur bij een andere vrouw.
Zijn gezicht bewoog nog wel, maar het leek iets te vertolken wat niet van hem was. Als een masker dat hij al zo lang droeg dat hij vergeten was wie eronder zat.
Terwijl beide ouders dat wat écht belangrijk is uit het oog zijn verloren ligt het onzichtbare gevaar op de loer en slaat genadeloos toe; hun lieftallige dochters worden ontvoerd. In een klap is alle kleur uit hun leven ontnomen - en worden ze op ruwe wijze wakker geschud uit alle waanzin die hun opslokte - en belanden ze in een eindeloze nachtmerrie. Is dit hun eigen schuld? Omdat ze hun eigen belang boven dat van hun kinderen hebben gesteld? Was dit het allemaal wel waard? Berouw komt na de zonde.
Alles in mij verstrakte. Niet door iets tastbaars, maar door dat instinct dat je alleen voelt als er écht iets mis is. De lucht was kil, het licht verzwakt. Zelfs de bomen leken hun adem in te houden.
De wanhoop slaat toe, terwijl de politie een zoektocht start naar de vermiste Roosje en Hannah. Terwijl de tijd dringt is er haast geboden. Wanneer je leven onder een vergrootglas ligt zoals dat van de familie Visser - en heel Nederland vindt iets van je - zijn er naast zogenaamde vrienden ook een hoop vijanden te vinden, die allemaal de potentiele ontvoerder zouden kunnen zijn. Ze staan voor een groot raadsel. Zullen ze hun dochters ooit weer zien? Of is dit de keerzijde van de medaille en de prijs die ze ervoor moeten betalen?
Wie zijn nog bekenden en wie zijn onbekenden, hè?
Laat ik beginnen met dat ik me echt vereerd voelde toen Lyona mij vroeg of ik haar nieuwste manuscript voor verschijning wilde lezen en een mooie passende quote voor op haar cover wilde schrijven. Natuurlijk wilde ik dat heel graag, dank je wel voor je vertrouwen lieve Lyona.
Toen ik de titel van het boek zag - Huilen achter de camera - vroeg ik me direct af waar zou dit verhaal over gaan? Ik ben dit manuscript “blind ingegaan” zonder dat ik wist waar het over zou gaan. Ik had me vooraf geen enkele voorstelling kunnen maken hoe het daadwerkelijk in elkaar zou steken en hoe passend de titel zou zijn. Wij mensen kunnen het niet laten om te vergelijken - dus ook ik niet - met The Beautiful Wound heeft Lyona veel indruk op mij gemaakt, zou dat dit keer wéér gebeuren?
Het is goed te merken dat Lyona veel ervaring heeft met haar werk als sociaal pedagogisch hulpverlener binnen de complexe hulpverlening, met name met gezinnen en jonge kinderen. Van deze kennis en ervaring maakt zij dankbaar gebruik voor haar verhalen - zo ook in Huilen achter de camera - waarbij ze een jong gezin met een achtjarige meisjes tweeling de hoofdrol laat vertolken. Het schrijven van verhalen waarbij ze kwetsbare, heftige hedendaagse en maatschappelijke thema’s blootlegt om tot de kern te komen, is haar op het lijf geschreven. Hiermee hoopt ze een boodschap af te geven en de mensen aan het denken te zetten. Wat haar ook met Huilen achter de camera - op indringende wijzen - uitstekend is gelukt. Rose haakt met een kritische blik in op de wereld anno nu - de wereld van het World Wide Web - waarin we met zijn allen vierentwintig zeven non stop online zijn en waar zo nodig alles met iedereen moeten delen - hallo vloggers met voorbeeldfunctie - zonder daarbij na te denken over de mogelijke gevaren en invloeden van sociale media en de impact die dit alles heeft op de mensheid. Hoe onze jongere generatie verslaafd is geraakt aan sociale media maar ook de volwassene erdoor geobsedeerd zijn geraakt - het is niet meer weg te denken uit onze maatschappij. Waardoor we elkaar steeds meer uit het oog verliezen - omdat we steeds weer met onze neus in het scherm zitten - maar ook het belang en de bescherming van onschuldige kinderen, niet alles hoeft online gedeeld te worden! Denk na voor je iets online plaats, want in de cloud blijft alles eindeloos bestaan.
Huilen achter de camera is een psychologische roman en thriller in één. Een actueel zorgvuldig opgebouwd verhaal met een diepere emotionele laag, waarbij twee verschillende goed uitgewerkte verhaallijnen met elkaar verwikkeld raken en uiteindelijk samenvloeien. Zorgvuldig uitgewerkte personages. De toxische familie Visser en hun publiekelijke bestaan als bekende vloggers, aan geld geen gebrek, aan privacy des te meer.
Koppige moeder Samantha, die met het vloggen haar kinderdroom heeft waargemaakt. Een leven in de schijnwerpers, waar niet iedereen het mee eens is en waarover ze sterk bekritiseerd worden omdat ze het welzijn van hun onschuldige kinderen uit het oog verliezen. Vlogvader Remco, die gebukt gaat onder de druk die zijn vrouw het gezin oplegt omdat alles in hun leven in teken van het vloggen staat. Hij is van mening dat ze helemaal is doorgeslagen in haar waanzin en verwijt haar dat ze een relatie met sociale media heeft in plaats van hem, de vrijheidsbeperkingen vliegen hem naar de keel en hij is er helemaal klaar mee. De jonge meisjestweeling Hannah en Roosje die compleet zijn geïndoctrineerd en volledig mee gaan in de grillen van hun moeder waardoor hun ontwikkeling verstoord raakt. Rechercheur Manon van de politie Noord - en haar knappe collega Jamal - leiden de ontvoeringzaak van de tweeling. Manon worstelt met de demonen uit haar eigen verleden.
Heen en weer geslingerd tussen emoties, waarbij je echt geen enkel idee hebt hoe het verhaal precies in elkaar zit? Ontvouwt zich een spannende whodunnit waarbij iedereen verdacht is. Een echte pageturner die niet meer aan de kant te leggen is. De schrijnende cursieve terugblikken zijn bizar en angstaanjagend. Met een heerlijk gevoel voor cynisme en een unheimisch gevoel weet Lyona de spanning steeds verder op te bouwen, waarbij ze met een aantal twists toewerkt naar een huiveringwekkende en verbijsterende finale met een spannende ontknoping waarbij een verassende aangrijpende plot onthuld wordt. Een genadeloze cocktail van waanzin, spijt en berouw. Een krachtig en sterk verhaal vol spanning, leugens en bedrog, hedendaagse gevaren, afgunst en jaloezie, woede, wanhoop en schuldgevoelens. Vol dreiging en obstakels onder een diepe emotionele laag van pijnlijke littekens uit het verleden.
Met Huilen achter de camera heeft Lyona Rose een sterke, krachtige en actuele psychologische roman en thriller in één geschreven. Waar al bij het eerste hoofdstuk duidelijk wordt; dit verhaal grijpt je en laat je niet meer los. Een indrukwekkend verhaal vol ontwikkeling en een emotionele diepgang waar ze haar ervaring in de complexe hulpverlening goed heeft benut. Waarbij ze op kritische en indringende wijze inhaakt op de gevaren en de invloed van sociale media op ons dagelijks bestaan. Actuele zorgvuldig opgebouwde verhaallijnen en en dito karakters, waarin je als lezer heen en weer geslingerd wordt tussen emoties, waarbij je echt geen enkel idee hebt hoe het verhaal precies in elkaar steekt? Een spannende whodunnit, waarbij iedereen verdacht is. Een echte pageturner die niet meer weg te leggen is. Met een heerlijke gevoel voor cynisme en een unheimisch gevoel is de spanning om te snijden en wordt toegewerkt naar een huiveringwekkende verbijsterende finale met een spannende ontknoping waarbij een verrassende aangrijpende plot onthuld wordt. Een genadeloze cocktail van waanzin, spijt en berouw. Ik kijk uit naar al het moois wat Lyona Rose nog meer zal gaan schrijven.
Huilen achter de camera, sterke, krachtige, actuele psychologische roman en thriller in één. Waarvan je al bij het eerste hoofdstuk weet dit verhaalt grijpt je en laat je niet meer los. Spannende whodunnit en pageturner. Genadeloze cocktail van waanzin, spijt en berouw. Zullen Remco en Samantha hun dochters ooit weer zien? Of is dit de keerzijde van de medaille en de prijs die ze ervoor moeten betalen?
★★★★★
Met dank aan uitgeverij Aspekt en Lyona Rose voor het leesexemplaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten